| nawin's profile<<::₪≈§ ßểñĵämĩй_Ñą٧ïŃ §...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
March 11 โอ้ย......โอ้ยเมื่อ2สัปดาห์ก่อนสอบเสร็จแพลนกานไว้ว่าจาไปเที่ยวเกาะล้านกานตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอกว่าไปกานกี่คน รู้แต่ว่าตอนที่กาวมาชวนเราอะกาวบอกว่าไปกานหลายคน ตอนแรกก็ชั่งๆใจอยู่ว่าจาไปดีหรือไม่ไป แต่แล้วอารายบรรดาลให้เราไปรับปาก่าจาไปก็ไม่รู้(เลยโดนเลย ตอนแรกจากที่ว่าชั่งๆใจก็เลยต้องไปแบบไม่มีข้อแม้เลย ก็ดันไปรับปาก กาวไว้ซะ อย่างงั้นไม่ไปก็เสียdogแย่เลย ก็เลยต้องไป อิอิ) อยากจะบอกว่าช่วงนี้ไม่ค่อยมีตังเพราะกินเยอะไปหน่อย เลยเป็นครั้งแรกที่ต้องไปเที่ยวทั้งๆที่ไม่มีตังแม้ว่าจาขอแม่ได้แต่ก็สงสารแม่เพราะแม่มีเงินจำกัด ก็เลยไม่ได้ขออารายมากมาย มาเข้าเรื่องต่อ เรื่องมานมีอยู่ว่าวันพุธที่แล้วหลังจากสอบตอนเช้าเสร็จปุ๊ปพอดีเราเตกกะเบส ไม่ต้องสอบตอนบ่ายเพราะเราไปถอนวิชานั้นออกไปแล้ว(รู้ชะตาตัวเองอยู่ เลยต้องถอนออก)ก็เลยว่าง ก็เลไปเดอะมอลบางกะปิกานก่อน ให้พวกที่สอบอิจฉาเล่น(อิอิ พูดเล่นนะ)ก็ไปโยนโบว์กานปรากฏว่าวันนั้นที่ลานโบว์เลนส์มานเต็มแต่ยังเหลืออยู่ที่หนึ่งคือห้อง platinumของmajor ที่ยังว่างอยู่เขาก็เลยให้เรา 3 คนเข้าไปนั่งเล่นในห้อง platinum นั้น สุดยอดมากๆเล่นกานแบบเปรมเลยจาทำอารายก็ไม่อายเขา (ก็มานอยู่ในห้องนี่นา)เบสจัดกานนำวิธีเล่นโบว์ลิ่งแนวใหม่มาสอนเลย วิธีนั้นเขาเรียกว่า วิธีควักกะปิ เป็นกานเล่นโบว์ที่มีความแม่นยำแล้วโอกาส สะไตส์สูงมาก(พูดซะหรูเลย จริงๆก็แค่เอาลูกไปวางหน้า เลนส์เท่านั้นแหละ ไม่มีไรหรอก) ส่วนเตกก็สุดยอดโชว์พาวเก็บคะแนนสูงมากๆ(ไม่รู้ไปเอาความเก่งมาจากไหน)หลังจากนั้นก็มีพวก กาว ไบร์ท ออม เหมียว โอ มาสมทบ แต่เบสกลับบ้านไปก่อนเพราะเดี๋ยวรถติด พอพวกนั้นมาถึงปุ๊ปก็เดินซื้อของอู่สักแปป ก็เดินไปเจอหมง(เป็นเพื่อนที่เรียนมาด้วยกานแต่ไปเอน ใหม่ซะก่อน) ตอนแรกเราก็เดินไปเรื่อยๆ ปรากฏว่าพอดีหมงจำเราได้ก็เลยเข้ามาทักเรา เราก็อึ่งเลย คือแบบว่าไปอยู่เอแบคปีเดียวแต่ look เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยอึ้งมากๆ หลังจากนั้นเราทั้งหมดก็เดินซื้อของที่ตะวันนากาน แล้วก็กลับมาที่เดอะมอลล์แล้วก็ว่าจาไปดูหนังกานที่lotusเราก็เลยถือโอกาสนี้กลับบ้านไปเก็บของก่อน (เพราะตอนคืนนี้เราต้องไปนอนหอ กาวไบร์ท)พอพวกนั้นดูหนังกานเสร็จก็ได้เวลากลับ เราก็กลับกานหมด(อ้อ ลืมบอกโอไม่ได้ดูหนังแต่กลับไปก่อน)ยกเว้นเตกที่ยังไม่ได้เก็บของ จากนั้นพอมาถึงหอปุ๊ปก็ไม่ได้ทำไรหรอก นั่งเล่นเกมส์กานนมันส์เลย ปรากฏว่าคืนั้นเรานั่งเล่นเกมส์ทั้ง คืนเลย พอถึงเวลา ตี4ครึ่งก็ได้เวลาเดินทางคราวนี้ไปกาน 10 คน ก็มี เรา กาว เตก ออม มด ม่อน ตั้งโอ๋ ยุ้ย โรส ลี่ ก็นั่งกานไปขึ้นรถเมล์ที่เอกมัย ไปถึงพัทยาก็ประมาน 9โมง 10 โมง แล้วก็นั่งเราจากพัทยาไปที่เกาะล้วนสุดยอดมากๆ หาดสวยน้ำทะเลยก็ใส ไม่เชื่อดูรูปได้เลย ก็ไปกาน 10 คนเนี่ย แหละ  แล้วต้องขอยกผลประโยชน์ให้ออมเลยที่เป็นธุระติดต่อญาติเรื่องการกินกานนอนทั้งหมด แล้วขอบคุณญาติออมมากที่ใจดี และเราก็เกรงใจญาติออมมากๆ เพราะอาหารแต่ละมื้อก็หรูๆทั้งนั้นแล้วก็อร่อยด้วย พอถึงปุ๊ปเข้าที่พัก กินข้าวเสร็จก็ลงเล่นน้ำกานเลยสุดยอดมากๆ ปรากฏมีเหตุการณ์ไม่ขาดฝัดเกิดขึ้นคือเราเป็น ตะคิว เจ็บมากๆ ตอนแรกก็งเป็นน้อยอยู่หรอก พอหลังชักทนไม่ได้ เลยบอกให้เพื่อนช่วยแบกเราขึ้นฝั่งแต่เราก็เดินไม่ค่อยจาได้ด่วย เลยช่วยกานอุ้นเราขึ้นตอนนั้นเราเจ็บมากๆ ร้องโอ้ยๆ อยู่แต่เพื่อนๆเราดันขำกานท้องแข็งเราก็งง เพราะออมกับกาวช่วยกานดัดขาเรา ดัดไปด้วยก็ขำกานไปด้วยเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกานว่าขำอารายจนสุดท้ายกาวกะออมก็มาเล่าให้เราฟังว่า ขำกานตรงที่เราร้องโอ้ยๆเนี่ยแหละ เพราะคนอื่นเวลาเขาเจ็บเขาก็ร้องโอ้ยๆแบบเร็วๆ แต่เราร้องโอ้ยๆแบบช้าๆ เขาก็เลยขำกาน ขนาดเราพักเรายังขำเองเลย(555...ทำเข้าไปได้) หลังจากนั้นพวกเพื่อนก็เลยล้อเรา โอ้ยๆ ตลอดจนกลับเลย เราขนาดโดนล้อเรายังขำเองเลย 555 มีความสุขกานมากๆกับการไปเที่ยวครั้งนี้ พอถึงขากลับปรากฏว่าเราจ้างรถกานมาลงที่หนองมน แต่พอไปดูรอบรถทัวกลับปรากฏว่ามานว่างแค่ 4 ที่ แต่พอดีเราต้องรีบกลับก็เลยกลับคนเดียวมาก่อน แต่เพื่อนก็ขอบใจเพื่อนที่เป็นห่วงเรานะยังถามเราอยู่เลยว่ากลับคนเดียวได้หรอ ...... ก็กลับมาถึงกรุงเทพฯก็ 2 ทุ่มพอดีเลย ซึ่งกานเที่ยวครั้งนี้ถือว่าสนุกมากๆขอบคุณ กาว ออม เตก และเพื่อนๆทุกๆๆคนที่ไปเที่ยวในครั้งนี้และช่วยเหลือกันและกันมาโดยตลอดขอบใจมากนะทุกๆคน  ปีหน้าฟ้าใหม่เราคงมีโอกาสได้เที่ยวกานอีกนะMarch 02 ช่วงนี้สอบตอนนี้อยู่ในเทศกาลกันถ้วนหน้า ไม่มีอารายจะพูดมากกว่าคำว่า อ่านหนังสือเยอะๆนะเพื่อนๆเราเป็นกำลังใจให้ทุกคนเลยไว้แค่นี้ก่อนละกานนะ ไปอ่านหนังสือแล้ว แล้วเจอกานใหม่นะเพื่อน ขอบคุณเพื่อนๆที่เป็นกำลังใจและเป็นห่วงนะ...  February 23 ง่วงเจงๆเลยอะ
วันนี้ไปเที่ยวกะเบสกะpopกะผึ้งมาแล้วเราก็นัดน้องสาวเราไปด้วยทันทีที่เบสเจอหน้าน้องเราก็บอกว่า เนี่ยฝาแฝดเลย (เหมือนตรงไหนหว่า)แล้วเบสก็บอกเราว่าเดี๋ยวซื้อวิกให้ใส่เลยเหมือนมาก(ซะงั้น....เวงกำ)แต่วันนี้ก็ สุดยอดมากๆไปช่วยกันเลือก lip ให้แม่ pop ตั้งนาน ช่วยกันหาสุดๆ ฮาเบสมากๆ ไปเจอสีที่ถูกใจร้านไหนปุ๊ปก็ทาติดมือไว้แล้วก็เอาไปเทียบกับร้านอื่นต่อ เดินวนกานไป ตั้ง 2-3 กว่าจะตัดสินใจซื้อแต่แล้วพอตัดสินใจปุ๊ปก็ถึงกะเศร้า อุส่าเดินดูตั้งนานสองนาน ราคาlipแต่ละอันได้ยินราคาแล้วเข่าทรุด (มานคงทาแล้วลอยได้มั้งเลยแพง.....5555) สุดท้ายก็เลยเดินไปวัสสัน ก็เจอเลยแม้ร้านจะมีให้เลือกไม่เยอะแต่ราคาก็ถูก แล้วสมน้ำสมเนื้อดี (วันหลังเพื่อนที่จะซื้อเครื่องสำอางก็ลองไปดูที่วัสสันก็ละกานนะ เราเห็นมานราคากลางๆดี....แฮะๆ เหมือนโฆษณาให้เลย) พอซื้อเสร็จพวกเตกเหมียวก็มาถึงพอดีก็เลยแยกทางกันที่เดอะมอลล์เราก็เดินกับน้องสาวเราต่อไปตั้งตะวันนาโน่น ได้เสื้อถูกใจมาอีกแล้ว 1 ตัวส่วนน้องก็ได้กระเป๋าตังกลับบ้านซื้อเสร็จก็เดินทางกลับบ้านเลย วันนี้ก็แค่นี้ก่อนละกาน ฮิฮิแล้วเจอกานใหม่เน่อ บะบาย February 20 ดีคับวันนี้เราได้กลับมาแล้วพอดีหลายวันที่ผ่านมาที่ไม่ได้เข้ามาเลยเพราะงานยุ่งมากๆ เพราะช่วงนี้ใกล้สอบแล้วงานเลยเยอะเป็นพิเศษเลยไม่ค่อยมีเวลาจาเข้ามาในนี้ซักเท่าไหร่
หลายวันที่ผ่านมามีเรื่องหลายอย่างมาก ทั้งที่สบายใจแล้วก็ไม่สบายใจ แต่ก็ยังดีที่มีผู้ที่เข้าใจเราอยู่ตลอดแม้เวลาเราลำบาก เขาก็เข้าใจเราและให้กำลังใจเราได้เป็นอย่างดี(อย่างรู้แล้วใช่มะ ว่าเป็นใคร 5555 ไม่บอก ฮิฮิ)ช่วงนี้ก็ไม่มีอารายจะหนักไปกว่าการบ้านที่ได้มา(ไม่ใช่การบ้านสิ จะต้องเรียกว่าสุดยอดการบ้านเพราะข้อเดียวถามคุ้มเลย.....) แต่ก็เอาเหอะนะช่วงนี้เพื่อนๆก็อ่านหนังสือการให้มากใกล้สอบแล้ว เราเป็นห่วง บะบาย ..... แล้วเจอกานใหม่นะ เพื่อนๆ February 13 หนาว......อยู่ดีดีเมื่อวานนี้ก็เกิดฝนตกขึนมาซะอย่างงั้น งงเลย ช่วยนี้อากาศแปรปรวนเพื่อนๆก็รักษาสุขภาพหน่อยก็แล้วกานนะใกล้สอบแล้ว วันนี้ฝนตกแตเช้าอากาศที่บ้านเราหนาวอย่าใครเลยพัดลมไม่ต้องเปิดก็อยู่ได้ ชอบนะอากาศแบบนี้อะ แต่บางคนปรับตัวไม่ทันก็ถึงกลับเป็นไข้ไม่สบายไปเลยก็มี อย่างเช่นน้องสาวเราเป็นต้น เออใช่เมื่อเสาร์ที่ผ่านมาเป็นวันเกิดน้องเราแต่เสียดายที่ไม่ได้อยู่ที่บ้านเพราะต้องไปซ้อมดนตรีที่โบสถ์แต่ก็ไม่ได้ใจดำขนาดนั้นหรอกนะ เพราะพอดีแม่เราผ่านแถวโบสถ์พอดีเลย เลยแอการ์ดมาให้เราเขียนให้น้องสาวเรา...... แล้วพอวันอาทิตย์สุดยอดเลยน้องเรามาโบสถ์พอถึงช่วงบรรยากาศวันเกิดเราก็อึ้งเลยอะ เพราะน้องเราได้ของขวัญเยอะมากๆเลยอะ(เรางงเลยเพราะปกติจะไม่มากขนาดนี้)แต่ก็ดีใจกับน้องด้วยที่ได้ของขวัญมาเยอะมาก แล้วพอกลับมาถึงบานแกะดูแล้วปรากฏว่าของแต่ละชิ้นนั้นไม่ใช่ราคาถูกๆเลย แต่เป็นของที่มีราคาสูงมาก ก็เลยดีใจที่น้องมีคนรักมาก......ดีใจด้วยนะน้องสาว พอดีก่าวันนี้เอาเรื่องน้องสาวมาเล่าอิอิ จาบอกว่าเมื่อวานนี้เรามีความสุขมากๆ เออเกือบลืม ขอแสดงความยินดีกับพี่ฝ้ายด้วยนะครับที่จบการศึกษา ป.ตรีแล้ว ดีใจด้วยนะครับ February 08 วันนี้.....หง่าวจังเยยวันนี้พอดีอยู่ที่บ้านเพราะว่าง(เพิ่งจะถอนวิชาที่ได้คะแนนต่ำมาเลยว่าง)ถามว่ารู้สึกอะไร......บอกได้คำเดียวเลยว่าน่าเบื่อเพราะอยู่บ้านคนเดียววันนี้พ่อกับแม่ก็ไม่อยู่บ้านน้องก็ไปเรียนอีก เลยนั่งหง่าวอยู่ที่บ้านอยู่คนเดียวแต่ก็เอาเหอะนะอย่างน้อยก็ได้มีเวลาทำการบ้านอย่างเต็มที่แม้จะน่าเบื่อก็ตามแต่ก็ไม่ใช่อุปสรรค เพราะคิดซะว่าถ้าเราไม่ขยันคะแนนเราก็จะตก ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เรามีแรงจูงใจที่จะอ่านหนังสือขึ้นมา.... วันนี้อากาศร้อนเนอะ จะเอายังไงกานแน่นะประเทศไทย เดี๋ยวก็ร้อนเดี๋ยวก็เย็น.....อิอิบ่นไปงั้นๆแหละไม่มีไร วันนี้ไว้แค่นี้ก่อนแล้วกัน แล้วเจอกานใหม่ บะบาย  February 07 เราขอโทดพอดีรู้สึกไม่ดีเลยที่ไม่ได้ทำงานช่วยเพื่อนแต่ เราก็มีความจำเป็นของเราที่บอกไม่ได้นะ เราจึงไม่พร้อมที่จะช่วยงานใครตอนนี้ หวังว่าเพื่อนคงเข้าใจเรานะ February 04 555วันนี้เสียดายไม่ได้ไปงานเลี้ยงรุ่นเลย......แย่จัง แต่เรามานไม่ได้ว่างนิงานมานเยอะก็อย่างงี้แหละนะ..อิอิ มีเรื่องมาเล่าแหละ มานอาจจะช้าไปสักนิดแต่ก็ไม่เสียหายหรอกเพราะก่อนหน้านี้ไม่ว่างพิมเลยตอนนี้ว่างอยู่ก็เลยอยากเล่า พอดีเสาร์ที่แล้วได้ไปเที่ยวประตูน้ำกับเพื่อนที่โรงเรียน ก็มี ไอ้หยี บิ๊ก ซัน อะตอม ไปเดินประตูน้ำกันจุดประสงค์ก็ไม่ใช่ไรหรอกแค่เราอากเจอหน้าเท่านั้นเอง ปรากฏว่าไปๆมาๆก็เลยกลายเป็นว่าการที่เรานัดที่ประตูน้ำนั้นเราเดินซื้อเสื้อมากที่สุดเลยโดยที่เพื่อนเราทั้ง 4 คนมีหน้าที่วิจารณืชุดของเรา(ซะงั้น) แต่ก็เอาเหอะวันนั้นก็ได้เสื้อมา 2 ตัวก็ถูกใจมากๆเพราะเป็นเสื้อที่ทั้ง 4 คนนั้นตกลงใจกานแล้วว่าเหมาะ55555 มีคอสตูมดีก็อย่างงี้แหละ ปรากฏว่าวันนั้นดูกระเป๋าตังเงินหมดไปตั้งเกือบพันบาท(จริงๆเราก็ใช้เงินเก่งเหมือนกานนะเนี่ย) เช็คไปเช็คมาเลยรู้ว่าไม่ใช่แค่เราเดินซื้อเสื้อเท่านั้นแต่ที่เราลืมไปคือ เราไปหาแนนกับฝนซึ่งเป็นเพื่อนที่มหาลัยเราแล้เอาเงินไปให้เขาซื้อของที่จะใช้ในงานบายเนียพี่ด้วย เงินเลยหมดไวมาก แถมที่แนนฝนซื้อมาให้ก็ยังไม่ได้ใส่อีก(ก็มานไม่ว่างอยู่นิจะทำไงได้อะเพิ่งรู้ตอนซื้อเสร็จแล้วอะเศร้าเลย..  ) ก็มีแค่นี้แหละที่อยากเล่า เพื่อนคนอื่นไม่ต้องเสียใจเดินอย่างงี้มานไม่ได้มีหนเดียวหรอกไปและแล้วเจอกานใหม่ January 31 ง่วงอะเมื่อคืนนี้มีเรื่องให้คิดทั้งคืนแม้แต่กระทั่งตอนนอนยังไม่วายจะคิดเรื่องนี้ ตื่นเช้ามาก็ยังคิดไม่รู้ทำไม อยากจะไม่คิดเรื่องนี้แล้วแต่ก็วางไม่ลง ปวดหัวจะไม่ไหวอยู่แล้วกับการทำอารายอาราย ฝ่ายเดียวนี่มานลำบากใจจริงเลยเนอะเพื่อนๆว่าไหม
ไว้แค่นี้ก่อนล่ะกานเดี๋ยวไปเรียนสายแล้วเจอกานใหม่นะ  January 30 ]OvO[ ไม่ใช่หุ่นยนต์นะเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ นอนดึกมาเกือบทุกคืน เลยมาเรียนแบบเพลียๆทุกวันเลย ง่วงมากเลย เหตุก็มีอยู่หลายอย่าง ทั้งกิจกรรมที่โบสถ์และกิจกรรมที่มหาลัยแค่ 2 อย่างนี้ก็เยอะมากๆมีติดกานทุกสัปดาห์ แต่ก็เอาเหอะนะ คนเรามานงานเยอะนิก็ต้องรับให้ได้ก็แล้วกาน อิอิ....... January 24 วันนี้พลาดวันนี้ว่าจะได้ไปเจอ กฤชกับเมธีแล้วเฉียวดันติดเรียนซะงั้น โอ้ย.........เซ็งเป็นบ้าเลย ว่าจะได้ไปเที่ยวกับเพื่อนที่โรงเรียนซะหน่อย แต่ก็เอาเหอะว่าแต่วันนี้กำลังแปลกใจว่าทำไมวันนี้เพื่อนขี้เกียจเรียนซะงั้น เห็นแต่เข้ามาก็เบื่ออยากกลับไม่รู้ว่าเกิดอารายขึ้น แม้แต่ตัวเราเองยังขี้เกียจเลย อิอิ...............(บรรยากาศมานพาไปอะนะ...เราเข้าใจ)  January 23 ดีดี.......อารมณ์ดีความสุขของการคืนดีมานอยู่ตรงนี้แหละ แม้อีกฝ่ายจะคิดยังไงแต่เราก็สบายใจแล้วที่ไม่โกรธเขา   January 19 ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิมวันนี้มีสอบ แมทสแตท สุดยอดมากๆเลย ทำไม่ได้อีกตามเคย แต่วันนี้แย่มากๆเพราะขนาดจะมั่วยังไม่รู้เลยว่าจามั่วอารายเลยส่งไปทั้งอย่างงั้น สุดยอดเลยแล้วที่เจ็บใจมากกว่านั้นคือ วิธีมานก็แค่เส้นผมบังภูเขาเท่านั้นเจ็บใจอะ ไม่เอาและตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเราจะได้ เริ่มอ่านหนังสือซักที....... ก็ขอบคุณอาเล็กด้วยนะครับที่ให้คำแนะนำดีดีกับออฟ แล้วพยายามจาทำให้ได้ครับ แล้วก็พี่tikด้วยที่เข้ามาอ่านตลอดเวลาก็ขอบคุณมากนะครับ และเพื่อนๆคนอื่นที่เข้ามา comment เราไว้ก็ขอบใจมากๆเลยนะครับทุกคน ===>จริงแล้วที่เขาว่าเพื่อนเราไม่ได้มีอู่คนเดียว เราเริ่มที่จะพบความจริงแล้วขอบใจทุกคนมากนะครับ ไว้แค่นี้ก่อนล่ะกานนะครับ แล้วเจอกานใหม่ครับJanuary 18 วันนี้กินเยอะไปแล้ววันนี้ไปเที่ยวที่เดอะมอลล์มา ซื้อของกินมากกินเยอะมากๆ ไหนจะโดนัท ข้าวเหนียวหมูทอด ข้าวหน้าปลาซาบะ แล้วก็ทาโกยากิอีก น้ำหนักขึ้นอย่าบอกใครเชียว แต่วันนี้ดันไม่มีตัง อุส่าได้ไปเดินถึงตะวันนาแล้วเชียวดันไม่มีตังซื้อของซะงั้น และช่วงนี้ก็ดีใจอยู่อย่างนึงที่ได้เพื่อนกลุ่มใหม่มาเขาดีกว่าที่คิดไว้ซะอีก เรามองข้ามเขามาตั้งนาน แต่เราไม่เคยรู้เลว่าเขาแคร์เราอยู่ตลอดเวลา (มานต้องอย่างงี้ซิ ฟ้าหลังฝนที่แท้จริง) ก็ดีการที่ได้เรียนรู้จักคนใหม่ๆมากขึ้นก็ทำให้นิสัยเราได้รับการขัดเกลาให้ดีขึ้นด้วยเพื่อพร้อมที่จะเผชิญกับสิ่งที่อยู่ภายภาคหน้าต่อไป ดีใจนะที่เขาก็เป็นห่วงและแคร์เรามาตั้งนานแล้ว เราเพิ่งมารู้ตัวเมื่อไม่กี่วันนี้เอง ......แย่จังเลยเรา อะไรที่เราหนักใจก็มีคนแนะนำว่าให้คิดเป็นแง่บวกไปซะ แล้วเราก็จะดีเอง ก็ขอขอบคุณคนคนนั้น(หลายคน)ที่ให้กำลังใจเรามาและแนะนำให้เราทำสิ่งดีดีมากมายนะครับ ขอบคุณครับเพื่อน(ตอนนี้เราหายเครียดแล้วแหละและพร้อมจะรับมือเรื่องที่หนักกว่านี้ได้ด้วยเพราะเรารู้ว่าเรามีคนห่วงเราเยอะมากจริงๆ)
ไว้แค่นี้ก่อนละกานนะ แล้วจามาเล่าให้ฟังใหม่ บะบาย..... January 16 ทางที่ดีแต่ยังไม่ที่สุดแม้ตอนนี้เรื่องจาเป็นแบบนี้แล้ว ก็ขอให้เป็นอย่างงี้ต่อไปเพื่อจะได้ไม่มีปัญหาเกิดขึนอีก หวังว่าทุกคนคงเข้าใจเรานะ ถ้าใครมีอารายอึดอัดก็ comment ทิ้งไว้นะ ว่าราทำถูกหรือผิด ใจดำไปหรือเปล่าก็บอกเราด้วยก็ละกาน
แค่นี้ก่อนละกานไปและ January 14 เบื่อเต็มทนและเอาเหอะนะ ในเมื่อมานเป็นอย่างงี้ ก็ช่างหัวมานเหอะ เราไม่สนใจอารายมานและ เบื่อคามเป็นตัวมานขี้เกียจยุ่งขี้เกียจถาม ขี้เกียจห่วงมานอีกและ ไม่อยากเป็นเพื่อนกานก็ไม่ต้องเป็น (แล้วแกก็ไม่ต้องมายุ่งกับเราอีก จะไปไหนก็ไป เราไม่สนใจอารายและ จะเป็นอารายก็เรื่องของแก ไม่คุยกับเราไม่ยุ่งกับเราก็เรื่องของแกแล้ว เบื่อแล้วก็รำคาญด้วย ไปไหนก็ไปเลยไม่ต้องมายุ่งกับเราอีก ไม่มีคำว่าเพื่อนสำหรับแกอีกต่อไปและ) รำคาญเบื่อเซ็งที่ตามอารมณ์กันก็ไม่เคยทันสักที ที่พูดกับเราเมื่อวานนี้ก็ซึ้งแล้วแหละไม่ต้องเป็นเพื่อนกานเลยจะดีกว่า เพื่อนในโลกมีเยอะแยะ ไม่ได้มีแกคนเดียวซักหน่อย ไปไหนก็ไป จะคบใครก็ช่าง ไม่สนใจแล้ว แล้วจำไว้นะ ขอย้ำ ไม่ต้องมายุ่งกับเราอีก จะไปไหนก็ไป ไม่มีคำว่าเพื่อนสำหรับแกอีกแล้ว January 12 ไม่รู้สินะเวลาเราจาดีกับใครซักคนต้องมีความอดทนมากเลยนะ ไหนจะยอมรับในสิ่งที่เขาเป็นให้ได้ จะต้องยอมลดทิฐิลงเพื่อเข้าหากาน แต่ก็เอาเหอะนะ ถ้าทำแล้วมานได้ความสัมพันธ์ดีดีคืนมา เราก็จะยอมทำนะ เพราะมานจะเป็นการดีที่สุด เพราะยิ่งเราเป็นคริสเตียนด้วยเรารู้ว่าเราไม่ควรทำอย่างยิ่ง(เรื่องโกรธคน งอนคนอารายพวกเนี่ย) เอานะเราอาจจะเป็นคนที่มีความอดทนน้อยและใจร้อนแต่เราก็พยายามนะ เราอยากจะบอกแกว่าเราพยายามอยู่ อารายไม่เข้าท่า แกก็ให้อภัยเราเหอะนะ แต่เราอะพยายามแก้ไขตัวเองอยู่ทนหน่อยก็แล้วกานนะ เพื่อนซี้ของเรา เพื่อนคนอื่นว่าไงก็ช่วย comment ไว้ด้วยนะครับเพื่อผมจะได้มีวิธีแกปัญหาได้หลายๆทาง January 10 แย่จัง......เลยไม่อยากจะเชื่อแม้เราคืนดีกับเขาแล้วแต่กลับไม่มีอารายขึ้นมาเลย (เพื่อนจำไว้นะว่าเราไว้ใจใครใน MSN ไม่ได้ ถ้าจะไว้ใจได้ต้องเจอตัวจริงและคุยกับเขาตรงๆจะดีที่สุด) ขนาดเมื่อวานนี้เรายอมคุยกับเขาก่อน ปรากฏว่าถามคำก็ยังตอบคำเหมือเดิมไม่เข้าใจเหมือนกานนะว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น ทั้งๆที่เจ้าตัวมาขอคืนดีกับเราก่อนเราก็ยอมคุยด้วยแล้ว พอจะดีกานเหมือนเดิมก็ดันไม่มีอารายจะคุยกับเราอีก (เหนื่อยใจจริงๆ) กำลังคิดอยู่ว่าถ้าเขาไม่มีอารายจาพูดกับเราอีก เราก็จะไปคุยกับคนอื่นแล้วนะเพราะเราไม่ค่อยชอบคนถามคำตอบคำและเบื่อคนที่ไม่อยากพูดกับเรา(ข้ออ้างหลายๆอย่างที่เขาบอกกับเรามา จะบอกให้ว่าเราไม่เชื่อหรอกเพราะเราอะยังคุยกะคนอื่นได้ปกติแล้วก็ไม่เครียดด้วย แต่เขามากกว่าทีไม่ยอมใจกว้างหาเรื่องมาคุยกับเราก่อนเอง แต่ตรงนี้เราก็เข้าใจนะว่าเราไม่ได้มีความสำคัญอารายกับชีวิตเขามากขนาดนั้นหรอก ซึ่งเราก็ทำใจไว้แล้ว) เพราะรู้สึกว่ามานเป็นการไม่ให้เกียรติและไม่ให้ความจริงใจกับเราจริงซึ่งตรงนี้เราก็ไม่อยากพูดมากเพราะน่าจะคิดกานได้แล้วเมื่อก่อนเป็นยังไงเราก็อยากเป็นอย่างงั้น เพราะใจกว้างพอที่จะให้อภัยหมดทุกอย่างแล้วอยากกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เพราะเขามีนิสัยที่ไม่ชอบเข้าหาคนอื่นก่อนดังนั้น เราก็ไม่รู้จาทำยังไง พอเราเริ่มก่อน ถามไปคำเขาก็ตอบมาคำ บางทีเราก็เยน้ำใจนะเพราะเขาไม่พูดกับเราเหมือนอย่างพูดกับเพื่อนคนอื่นหรือเพื่อนสนิทของเขาก็ตามทีเหอะ เสียใจที่เรื่องเป็นแบบนี้ ไม่รู้ว่าเขาจาเข้ามาอ่านเปล่านะ แต่ถ้าเข้ามาอ่านก็ลองคิดเอาก็แล้วกาน เพราะสิ่งที่แกพูดกับเรามาเราไม่ถือว่าเป็นเหตุผลที่ดีเราถือว่าเป็นคำแก้ตัวมากกว่าแกจะต้องพิสูจน์ด้วยกานกระทำของแกเองเราถึงเชื่อว่าแกอยากดีกับเราจริง ไม่งั้นเราจาไม่สนใจเรื่องนี้อีกแล้วนะเพราะเราทนมานานแล้ว(เรารู้ว่าแกไม่ชอบอารายเราก็จะไม่ทำสิ่งนั่น แต่แกรู้รึยังว่าเราไม่ชอบอารายแกก็น่าจะ...... คิดเอาเองนะ เพราะเราเคยสนิทกานมาก่อน)ก็เพียงเท่านี้แหละที่อยากระบาย แม้ว่ามานจะไม่เป็นไปตามที่เราหวังไว้แต่สิ่งหนึ่งคือถ้าเขาคนนั้นคิดได้แล้วไม่ไปทำกับคนอื่นอีก เราก็ดีใจแม้มานจาไม่เกิดขึ้นกับเราก็ตาม บทเรียนชีวิตที่ยิ่งใหญ่ก็จบลงด้วยคำว่าคนรู้จักก็เท่านั้นเอง (เพราะบางทีการที่เราเลิกคบกานอาจจะเป็นความต้องการของอะไรบางอย่างก็ได้)
สุดท้ายก็ขอบอกว่า ถ้าแกคิดได้จาคุยกับเราก่อนก็ไม่ว่ากันแต่จำไว้นะว่าการกระทำดังกว่าคำพูดเสมอ.... เราไม่โทษว่าแกผิดแต่เราอยากให้แกรู้ว่าในอนาคตมีหลายสิ่งที่แกต้องเผชิญถ้าแกเป็นแบบนี้ต่อไปอีกแกจะลำบากเพราะนอกจากสังคมในมหาลัยแล้วเรายังมีอีกหลายสังคมที่อยู่นอกมหาลัย เพราะเราเป็นห่วงแกเราจึงขอเตือนแกไว้ตรงนี้ แกจะรับหรือไม่รับก็แล้วแต่อย่างน้อยเราก็ได้ทำหน้าที่ของเราอย่างดีที่สุดแล้ว
หวังว่าแกน่าจะคิดได้นะ....... อดีตเพื่อนสนิทของเรา January 09 ดีใจสิ่งที่ได้ทำก็ทำไปแล้ว สิ่งที่ขัดเคืองใจก็เอามานออกไปแล้ว เหลือแต่การเริ่มต้นใหม่ที่ไม่รู้ว่าจาเป็นอย่างไรต่อไป เพื่อนๆเป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ |
|
|
